(Τα βάζεις κάτω...τα μπερδεύεις...και τα βρίσκεις ότι όλα μηδέν)

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

ΕΚΑΤΟΜΒΗ

Άργειε να'ρθει εκείνη η μέρα ,
να φορτωθώ εκατό μαχαίρια,
να περπατήσω μαύρο δρόμο,
σε κάθε πούστη να τα χώνω.

Δε θά'χω φίλο μου τη λύπη,
θά χω το θεό γι΄αλήτη,
φως κουρελιών θα με φωτίζει,
όταν η μέρα θα σαπίζει.
Όταν το βρώμικο τ'αγιάζι,
το αίμα γύρω θα σκεπάζει,
σε μια γωνιά,σε μια πλατεια,
Θα σταματήσω τη θυσία.

Χοή εξ'αίματος σε όλους,
σε τρελούς κι'ονειροπόλους,
το αίμα μου κάτω θα στάξω
και τους αγγέλους θα προστάξω,
αν στα λευκά θε να με ντύσουν,
ή στη κόλαση μ'αφήσουν...

ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ

1 σχόλιο:

  1. και τούτο δω, μελοποιείται άνετα.
    Ωραία τα στιχάκια σου φίλε!
    Εβίβες πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΧΩΣΤΕ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ