(Τα βάζεις κάτω...τα μπερδεύεις...και τα βρίσκεις ότι όλα μηδέν)

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2013. ΘΕΜΑ 1ο...

 
Από μικρός φαινόμουνα
τι σόι μαλαπέρδας θα γινόμουνα.
Με στείλανε λοιπόν να μάθω γράμματα
γιατί ήταν λέει του θεού τα πράματα.
Δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο
για να με κάνουν έξυπνο και δίκαιο.

Mε μάθανε κλαρίνο πως να στέκομαι
και προπαντώς να μην τους αντιστέκομαι.
Με στείλανε κατόπιν φροντιστήριο
γιατί είχα ανάγκη από σωφρονιστήριο.
Mου φέρθηκαν σαν να `μουνα φαινόμενο
και τούτο ήταν φυσικό και επόμενο.

Με θέλανε στρατιώτη και υπάλληλο
με σθένος υψηλό και απαράμιλλο.
Και θαύμαζε ο πατέρας μου τον Μπότσαρη
και άντε να την βγάλω τώρα καθαρή
φαντάρος και καλλιόπη και δεν ψάρωσα.
Υπέφερα λιγάκι μα καθάρισα.

Και τις γυναίκες λάτρευα
ποτέ όμως τον πόνο μου δε γιάτρευα.
Και εκείνες αδυσώπητα
με τάραξαν στο ξου και στη χυλόπιτα.
Τους θύμιζε τορπίλα το κεφάλι μου
και γενικώς είχα το μαύρο χάλι μου.
Τις πόρνες τις απέφευγα
κι όταν μου λέγανε για παιδιά έφευγα.
Περνούσα χρόνια σκοτεινά
εγώ, η χήρα και τα πέντε μου ορφανά

Κι οι φίλοι μου, οι φίλοι μου
φυσούσαν και μου σβήναν το καντήλι μου.
Στα πάρτι δε με παίρνανε,
με στήνανε συχνά και μου τη φέρνανε.
Και μου ‘λεγαν για γκόμενα
περίμενε τα πάρτι τα επόμενα.
Τους πούλαγα χαμόγελο
μα ήταν η καρδούλα μου λαμπόγυαλο.

Και κάποτε ερωτεύτηκα
σα βλάκας ούτε μια στιγμή δε σκέφτηκα
και διάλεξα ένα κουκλί για ταίρι μου.
Δεν έκοβα καλύτερα το χέρι μου;
Συνθετικό μου βγήκε κι όχι μάλλινο
και δάκρυζε το μάτι της το γυάλινο.
Και χαχα χουχα χεχεχε και χούχαχα
φλερτάρει με το φίλο μου το μπούχαχα.

Κατάντησε το ειδύλλιο περίπτερο
και ήλπιζα σε τίποτα καλύτερο.
Με πήρε και με σήκωσε,
δεν ξέρω ποιος καλός θεός με γλίτωσε.
Και επιτέλους μ’ άφησε
αφού πρώτα τελείως με γονάτισε.

Παράπονο, παράπονο, παράπονο
με πνίγει για τον κόσμο σας τον άπονο.
Σας πλήρωσα μα πάλι δε μετανοώ
παρόλο που στιγμές στιγμές παρανοώ.
Με θέλατε μπαλάκι πάντα δίπλα σας.
Θα τα `χανε κι ο Ρότσα με την τρίπλα σας.

Μονόλογο, μονόλογο, διάλογο
κομπάρσοι σε ένα θέατρο παράλογο.
Μπορεί να προσπεράσατε
ποτέ σας όμως δε με ξεπεράσατε.
Με τις ουρές στα σκέλια σας
τρεχάτε να μαζέψετε τα κουρέλια σας.
Μπορεί να παραφρόνησα
μα πρώτα πριν το πάθω σας ξεφώνισα
 
(Σάκης Μπουλάς)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΧΩΣΤΕ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ