(Τα βάζεις κάτω...τα μπερδεύεις...και τα βρίσκεις ότι όλα μηδέν)

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

Πλάι στον ωκεανό

 

Αφιερωμένο στο φίλο μου Χ. Ζάχο

Συνήθως ψάχνω στιχάκια για να ντύνω τους πίνακές μου .Στον συγκεκριμένο λόγω των δυσκολιών που συνάντησα για να τον τελειώσω ...το μόνο που μου έρχεται είναι:

χτυπάτε ...πελεκάτε τον, σκυλιά τον Κατσαντώνη ,
δε τον τρομάζει ο Αλή πασάς,
φωτιά, σφυρί κι αμόνι!!!
 
Τι να πει κανείς ,άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου Λ.Υ

4 σχόλια:

  1. Ωραίος ρε φίλε!
    Να 'σαι καλά και για την αφιέρωση.
    Καλώς επέστρεψες λοιπόν στον κόσμο των χρωμάτων
    και μάλιστα, με πολύ ωραίο έργο!
    Εβίβες λοιπόν!
    Περιμένουμε τα επόμενα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να ξέρεις ότι κάτι άσχετα τηλεφωνήματα που κάνω δε είναι καθόλου τυχαία, γίνονται εκ του πονηρού… Πάντα είχα μια βαμπιρική τάση να εισβάλω στη καθημερινότητα αιρετικών ανθρώπων προκειμένου να αφαιμάξω (δε ξέρω καν αν παίζει τέτοια λέξη, ούτε με νοιάζει …αρκεί που συνεννοούμαστε…) αύρα ,τρέλα και ιδέες. Αυτά είναι που σε συνδέουν με τον πίνακα ,όταν αντιλήφτηκα έλλειψη δύναμης τελικής περάτωσης του, λόγω δίχρονης καλλιτεχνικής στείρωσης (εσωτερικής και εξωτερικής) και αναπόφευκτου κινδύνου αρτ-αυτοευνουχισμού, αποφάσισα συνδρομή των υπερ-εβιβιστικών αντιλήψεων σου που θα δρούσαν συσπειρωτικά στο εικαστικό μου είναι. Γι’ αυτό και η φόρου τιμής αφιέρωση.
    ΕΒΙΒΕΣ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το λοιπόν, πολύ χαίρομαι που βοήθησα έστω κι έν αγνοία μου...
    Αλίμονο αν δεν υπάρχει συμπαράσταση μεταξύ εβιβιστών..
    Τα λέμε σύντομα και...
    καλές εμπνεύσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ωραία έμπνευση σου έδωσε ο Χρήστος.
    Όσο για το στιχάκι, πράγματι, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΧΩΣΤΕ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ